Standard złota =/= papierowy pieniądz

Przede wszystkim trzeba pamiętać o tym, że każdy, kto aktualnie opowiada się za reaktywacją standardu złota staje się automatycznie kontestatorem obecnego porządku i rewolucjonistą, który nieomalże chce wywrócić istniejący świat do góry nogami. Aby to lepiej zrozumieć, warto sobie uzasadnić, że w tej chwili wartość pieniędzy, którymi się posługujemy opiera się na swoistej umowie społecznej i zaufaniu, że posiadane banknoty mają jakąś wartość. Wszystko jest z tym w porządku, jeżeli wszyscy wierzą, że tak jest, a ich emitent nie psuje pieniądza przez wprowadzanie na rynek jego coraz większej ilości bez pokrycia, co automatycznie wiąże się ze spadkiem wartości takiej waluty, co wszystkim jest znane pod pojęciem inflacji. Raczej trudno liczyć na to, że politycy operujący perspektywą czasową sięgającą tylko najbliższych wyborów powstrzymają się przed pokusą pogarszania jakości pieniądza w imię doraźnych korzyści. Opcji zastosowania takiego manewru zostaliby pozbawieni, gdyby płaciło się walutą opartą o złoto, którego podaży nie da się łatwo zwiększyć i państwo zasadniczo nie może mieć nad nią kontroli. Decydenci stracili by więc możliwość zadłużania się i przenoszenia kosztów tego na obywateli, pozbawiając ich przy pomocy inflacji nagromadzonych oszczędności.

System taki może funkcjonować tylko pod warunkiem, że ci, którzy posługują się daną walutą mają do niej zaufanie, czyli uważają, że jest ona coś warta i w nawet dłuższej perspektywie czasowej będą za tą samą sumę nabyć podobny koszyk artykułów. W przeciwnym razie cały mechanizm zaczyna się sypać i w obiegu pojawiają się alternatywne środki płatnicze, które nie podlegają kontroli państwa, a tym samym w dużej mierze traci ono swoją władzę. A nawet może ona zaniknąć całkowicie, bo przecież nawet ludziom należącym do tzw. elementu przymusu zazwyczaj trzeba płacić czymś, co ma jakąś wartość.​​

Zakup złota i ograniczenia wprowadzane przez państwa

W zasadzie od samego początku rozpoczętego w 2008 roku kryzysu finansowego możemy zaobserwować znaczący wzrost wartości kruszców. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że wiele osób postrzega je jako bezpieczną lokatę dla kapitału na czas zawieruchy i niepewności – zapewne mają w tym sporo racji. W obliczu spekulacji o możliwym upadku strefy euro takie rozwiązanie nabiera jeszcze większego znaczenia. Znacznie lepiej przygotować się na taką ewentualność i posiadać na przykład złote monety niż biernie czekać na rozwój wypadków z papierową europejską walutą w portfelu, co do której nikt nie ma pojęcia jaka będzie jej przyszłość w najbliższych tygodniach.

I właśnie ten spadek zaufania wyraźnie widać w ostatnim czasie, kiedy w wielu krajach przeżywających problemy gospodarcze sytuacja zaczyna przypominać niemal gorączkę złota, po które niejednokrotnie ustawiają się długie kolejki. Z zaistniałej sytuacji doskonale zdają sobie sprawę także politycy, mając świadomość tego, że na dłuższą metę taki proces pozbawi ich władzy, o czym pisaliśmy wcześniej. Dlatego właśnie podejmują pewne inicjatywy, których celem jest kontrola nad obrotem i reglamentacja metali ​szlachetnych. Widać to dobrze na przykładzie Austrii, gdzie ostatnio weszły w życie przepisy, według których osoba prywatna może zakupić złoto za kwotę nie większą niż 15 000 Euro. O podobnych regulacjach mówi się również we Francji oraz w Szwajcarii. Oficjalnie wprowadzenie takiego prawa tłumaczy się przeciwdziałaniem finansowaniu terroryzmu oraz praniu brudnych pieniędzy. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że tak naprawdę chodzi o powstrzymanie ludzi przed ucieczką od papierowego pieniądza, który przy nasileniu tego zjawiska stałby się bezwartościowy. Interesujące jak potoczy się ta sprawa dalej, choć podejmowanie takich działań przez rządy musi budzić niepokój.

Obrona euro i dolara również na innych kontynentach

Może to wydać się dosyć zaskakujące, ale wiele osób twierdzi, że rządy państw zachodnich są w stanie posunąć się naprawdę daleko, żeby obronić swoje papierowe pieniądze, by to zrobić nie stronią nawet od wojny. Tak właśnie interpretowana jest interwencja NATO w Libii, której przywódca Muammar Kadafi jakiś czas temu rozpoczął przygotowania do wprowadzenia afrykańskiej waluty, której wartość byłaby oparta o złoto i za które chciałby się rozliczać z krajami zachodu na przykład za ropę. Pomysł ten został entuzjastycznie przyjęty przez przywódców państw z Czarnego Lądu. Jednak na tym się skończyło, a dalszą część tej historii chyba wszyscy doskonale znamy. Teraz w Libii już raczej nikt nie zastanawia się nad tak ambitnymi projektami, jak ten tutaj opisany.

Oczywiście podjęte wobec panującego w tym kraju reżimu działania mogą być również tłumaczone chęcią obrony i wyzwolenia ludności cywilnej. Jednak jest ona przecież ciemiężona w wielu innych zakątkach kuli ziemskiej, niejednokrotnie znacznie bardziej i jakoś świat zachodni specjalnie się tym nie przejmuje. Tym bardziej, że przecież jeszcze kilka-kilkanaście miesięcy temu libijski przywódca odwiedzał czołowe europejskie państwa, obściskując się serdecznie z ich przywódcami, którym zupełnie nie przeszkadzało, że jest jednym z najdłużej rządzących dyktatorów. Co więcej zastanawia też ilość pojawiających się podczas tej wojny nieprawdziwych informacji stawiających Kadafiego w negatywnym świetle, z których wiele po kilku dniach okazywało się fałszywych. Nie trzeba być specjalnie wnikliwym obserwatorem, żeby dojść do wniosku, że przedstawione tu fakty mogą być ze sobą powiązane.

Plan ratunkowy euro i dolara sprzeczny ze złotem

Niechęć do wprowadzenia złotego standardu wydaje się w kontekście tego wszystkiego zrozumiała i dosyć łatwo można ją uzasadnić chęcią utrzymania hegemonii przez główne gospodarki zachodniego świata. W końcu gdyby ktoś chciał wprowadzić na przykład za ropę rozliczenia w złocie, to szybko okazałoby się, że nie bardzo mamy czym za nią płacić w dłuższej perspektywie. Zwłaszcza teraz, kiedy wydaje się, że waluty drukowane są niemal bez opamiętania najpierw na ratowanie banków, a później na pokrycie wielkich dziur budżetowych, które w dużej mierze okazały się następstwem wspierania prywatnych instytucji finansowych. Znaczące właśnie jest to, że utrata zaufania do wiodących teraz walut nie dotyczy tylko odległych państw, ale również obywateli tych krajów, które są ich emitentami. Ważne jest tu także to, że chińskie rezerwy złota prawdopodobnie szybko się zwiększają kosztem zgromadzonych euro i dolarów.

To wszystko powinno dać nam do myślenia, kiedy zastanawiamy się nad tym, w co w najbliższym czasie zainwestować pieniądze. Przyszłość charakteryzuje się dużą niepewnością, a to pozwala mieć nadzieję, na duże zyski, ale jednocześnie wiąże się z ryzykiem ogromnych strat, jeżeli postawi się na nietrafiony scenariusz.

Wycena złota nadal ma potencjał wzrostu

W czasie gdy wielu specjalistów od lokowania pieniędzy chciałoby ogłosić, że okres, w którym uncja złota idzie w górę dobiega już końca, my głosimy inne zdanie. Nasz optymizm w tej materii bierze się przynajmniej z kilku czynników, które albo już mają na te ceny znaczący wpływ, albo wkrótce taki uzyskają. Temu wszystkiemu na pewno będzie sprzyjał trwający kryzys finansów publicznych oraz jeszcze kilka czynników bardziej lokalnych, które jednak także będą miały spore znaczenie. Prawdopodobnie w ten sam sposób będą się zachowywać także inne popularne wśród instytucji finansowych metale inwestycyjne. Co prawda przez pogłębiające się spowolnienie gospodarcze zapotrzebowanie na nie na przykład w przemyśle będzie mniejsze, a to ma spory wpływ na rynek srebra lub platyny, jednakże te niekorzystne czynniki nie powinny mieć większego wpływu na ogólny trend. Redukcje zapotrzebowania przez firmy raczej nie będą na tyle duże, żeby zniwelować wzrost popytu ze strony rynków finansowych. Przejdźmy jednak do analizy czynników, które naszym zdaniem w najbliższych miesiącach oraz latach będą miały największe znaczenie dla tego, jak wyceniane są metale szlachetne na świecie.

Popyt na złoto jubilerskie w Indiach

Wydaje się, że trendy zakupowe tylko w jednym kraju nie mogą przekładać się na globalny popyt, i zazwyczaj jest to prawda. Wszakże pod warunkiem, że nie jest to kraj, w którym mieszka kilkadziesiąt procent ludności świata, a dodatkowo szybko się rozwijający, gdzie siła nabywcza społeczeństwa podnosi się z roku na rok. Chodzi właśnie o Indie, w których zużycie złota rośnie zazwyczaj w jesieni ze względu na, wydawałoby się, bardzo prozaiczny czynnik, jakim jest popularność tej pory roku jako sezonu ślubnego. W tym jeszcze nie ma nic nadzwyczajnego, jednak jeżeli dodać do tego, że chyba najpopularniejszym prezentem, jakim z tej okazji obdarowują się Hindusi, jest złota biżuteria, to w takim wypadku jest to już niebagatelny czynnik wpływający na światowy handel kruszcami. Ludzie w tym kraju mają wielki szacunek do tradycji, która wciąż jest tam żywa, więc także gorsze ceny nie są znaczącym czynnikiem powstrzymującym przed zakupem. Nawet jeżeli do tego rodzaju zastosowań używane są zazwyczaj nieco niższe niż 24-karatowe próby złota, to jednak i tak zapotrzebowanie na nie jest tam ogromne.

Kryzys finansowy a cena złota – perspektywy dalszych wzrostów

Wymieniony powyżej powód, w którym upatrujemy dobrych perspektyw dla metalu, jakim się tu zajmujemy jest raczej krótkoterminowy. Istnieje jednak jeszcze przynajmniej jeden, którego perspektywa czasowa jest znacznie dłuższa i o którym wielokrotnie już tutaj wspominaliśmy. Chodzi o kryzys gospodarczy, który trwa od kilku lat, a przyglądając się reakcjom na nań, można wnioskować, że potrwa jeszcze sporo czasu. Wzrosty cen są napędzane w dużej mierze przez to, że na potrzeby ratowania prywatnych instytucji finansowych dodrukowano już wielkie kwoty pieniędzy. Dało to taki skutek, że faktycznie wspierane przez rządy komercyjne banki w większości nie upadły, ale następstwa takich działań okazały się głęboko negatywne w skali makroekonomicznej. Doprowadziły one bowiem do znacznego zwiększenia zadłużenia rządów, które wprowadzały tak zwane pakiety antykryzysowe, co pociągnęło za sobą konieczność dalszego dodruku pieniądza. Bo jak inaczej można nazwać sytuację, gdzie emitowane przez dany kraj obligacje są skupowane przez jego bank centralny lub instytucje od niego zależne. To duże odejście od panujących wcześniej zasad gospodarki rynkowej, które pociąga za sobą znaczny wzrost stopy inflacji, a tym samym kruszce wcale nie muszą drożeć, by ich cena rosła, wystarczy tylko, że spadała będzie wartość waluty, w której transakcje na nich są rozliczane, a mowa tu głównie o dolarze i drugim w kolejności euro.

Coraz mniej osób wierzy już w to, że Grecję da się uratować, w światowej gospodarce widać nadchodzące spowolnienie, a to wszystko nie napawa inwestorów optymizmem. Widać było to doskonale po tym, jak kształtował się w ostatnim czasie kurs franka szwajcarskiego, który jest powszechnie uważany za doskonałą ochronę na trudne czasy. Jednak taki sposób zabezpieczenia kapitału także wreszcie ma swój kres, bo przecież Szwajcaria to tylko kilkumilionowy kraj, a jego waluty nie da się windować w nieskończoność. Jedną z najlepszych alternatyw dla niej, jeżeli nie najlepszą, są właśnie lokaty w złoto. Tym bardziej, że poza Stanami Zjednoczonymi oraz strefą euro, coraz więcej mówi się o możliwych problemach gospodarki chińskiej, której może zaszkodzić spora bańka na tamtejszym rynku nieruchomości. Wracając jeszcze do dolara oraz euro, to warto dodać, że kraje z tego klubu zaangażowały się ostatnio w kolejny konflikt zbrojny w Libii, którego finał jest w tej chwili wielką niewiadomą. W perspektywie czasu może okazać się on nie mniej kosztowny niż inne aktualnie trwające wojny, a to jeszcze pogłębi dług publiczny biorących w tym udział państw.

Złota sztabka będzie nadal drożała, srebrna, platynowa i palladowa też

Wszystkie przytoczone powyżej argumenty zdają się świadczyć o tym, że złota sztabka nadal będzie zwiększała swoją cenę zarówno w krótkim jak i w średnim okresie. W związku z tym można z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że ostatnie zawirowania na tym rynku, to jedynie niewielka korekta wywołana przez inwestorów, którzy chwilowo wyprzedali swoje aktywa, by po tej transakcji zakupić je znów po niższej cenie. Podobnie najprawdopodobniej będą się kształtowały ceny platyny, palladu oraz srebra czyli innych kruszców, którymi zajmujemy się w naszym serwisie. W czasach dopływu dużych ilości pieniądza bez pokrycia na rynek, właśnie te metale wydają się sensowną lokatą dla kapitału, bo jak wykazywaliśmy w innych tekstach, nie da się ich dodrukować tak, jak papieru. Światowa roczna podaż złota i innych materiałów z tej grupy kształtuje się mniej więcej na stałym poziomie, co jest wystarczającym zabezpieczeniem przed spadkiem ich wartości w gospodarce, w której ryzyko jest coraz większe. Rokuje to także dobrze firmom wydobywczym zajmującym się produkcją kruszców, a także wszelkiego rodzaju mennicom – to wydaje się być sensownym kierunkiem inwestycji giełdowych. Warto przypomnieć sobie o tym, że kiedy zaczynaliśmy prowadzić nasze analizy, złoto Allegro, na przykładzie którego się oparliśmy, w uncjowych sztabkach kosztowało nieco poniżej 3000 zł, obecnie ceny kształtują się tam na poziomie 5500-5800 złotych za tą samą ilość kruszcu. To chyba najlepszy dowód na to, że nie pomyliśmy się w naszych przewidywaniach. Długotrwałe obniżenie cen metali szlachetnych może przynieść dopiero znaczna poprawa sytuacji gospodarczej na świeci, a tej na razie nic nie zapowiada.

Inflacja a cena uncji złota

Przede wszystkim głównym czynnikiem, który w najbliższym czasie powinien rzutować na kursy metali szlachetnych jest inflacja. Zgodnie z wieloma wcześniejszymi przewidywaniami, masowy dodruk pieniądza przeznaczanego na różnego rodzaju programy ratunkowe oraz stymulujące gospodarkę doprowadził do znacznego wzrostu inflacji. W takiej sytuacji naturalne jest zwiększone zainteresowanie kruszcami, które przed spadkiem wartości pieniądza są doskonałym zabezpieczeniem. To jest z pewnością jeden z czynników, który może świadczyć o tym, że uncja złota wciąż będzie drożała.

Niepewność gospodarcza a metale szlachetne

Kolejnym czynnikiem, choć powiązanym z tym pierwszym, jest wciąż niepewna sytuacja gospodarcza. Co jakiś czas ogłaszane są dosyć sprzeczne dane makroekonomiczne, których interpretacja jest niezwykle trudna. Z jednej strony słyszy się o powrocie parametrów międzynarodowego handlu do poziomu sprzed kryzysu, z drugiej natomiast wciąż niezwykle niepokojące są dane o bezrobociu w Stanach Zjednoczonych. W takiej sytuacji znów logiczny wydaje się zwrot inwestorów w kierunku srebrnych i złotych monet oraz instrumentów finansowych powiązanych z tymi metalami.

Złoto, a rynek Chiński i Indyjski

Co ciekawe, są także gospodarki, które relatywnie mają się zupełnie nieźle i notują przyzwoity wzrost gospodarczy. Można by to pominąć, gdyby nie chodziło o dwa najludniejsze państwa globu, czyli Chiny i Indie. W pierwszym z nich popyt na żółty kruszec utrzymuje się na wysokim poziomie przez mieszkańców, którzy upatrują w nim świetnego sposobu na ulokowanie swojego rosnącego bogactwa. To samo robi tam jednak bank centralny, który stara się maksymalnie zróżnicować rezerwy walutowe i prawdopodobnie ich większą niż dotychczas część chce mieć w złocie. W Indiach natomiast popyt na złoto jest w dużej mierze zdeterminowany kulturowo – biżuteria pełni tam istotne funkcje społeczne. Co więcej, jako ciekawostkę można podać, iż srebro dodaje się tam do posiłków.

To wszystko wydaje się przemawiać za tym, iż srebrne oraz złote monety mają solidne podstawy do tego, by nadal drożeć. W kontekście opisanych powyżej procesów, prognozy mówiące o poziomie 1700 dolarów za uncję w 2015 roku, wydają się być realne. Również pozostałe metale inwestycyjne, czyli srebro, platyna i pallad zdają się ciekawie rokować na przyszłość. Z pewnością każdy inwestor powinien uwzględnić te pozycje w swoim portfelu, zwłaszcza jeżeli jego perspektywa jest średnio lub długoterminowa. Życzymy wysokich zwrotów.

W ostatnich dniach miało miejsce dosyć istotne wydarzenie, o którym jednak próżno było szukać informacji w większości głównych mediów. Oto okazało się, że złote monety znów stały, czy raczej stają się legalnym środkiem płatniczym. Pisaliśmy już jakiś czas temu o możliwym powrocie do kruszców jako wyznacznika wartości, ale w związku z tym wydarzeniem, perspektywa takiego rozwoju sytuacji, choć nadal odległa, to jednak stała się nieco bardziej realna. O co dokładnie chodzi?

O to, co ostatnio stało się w Stanach Zjednoczonych, a dokładniej w stanie Utah. Miejscowe władze wprowadzają tam rozwiązania, według których srebro oraz złoto staną się znów na tym terenie legalnym środkiem płatniczym i będą one funkcjonowały obok dolara. Jest to w zasadzie nic innego, jak powrót do standardu złota, z którego w USA zaczęto wycofywać się w latach 30 dwudziestego wieku. Oznacza to, że mieszkańcy tego terytorium będą mogli płacić kruszcami za codzienne zakupy, jak i regulować nim zobowiązania wobec państwa. Perspektywa otrzymywania np. wypłaty w srebrze wydaje się bardzo interesująca, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę to, że ceny metali szlachetnych od dłuższego już czasu mocno pną się w górę i nie wydaje się to być wynikiem chwilowych zawirowań na rynkach, ale trendem mającym solidne podstawy w tym, że na rynku pojawia się coraz więcej pustego pieniądza, który szybko traci na wartości. Z podobnych względów w ostatnim czasie drożeje na przykład ropa i inne surowce.

Co na złote sztabki powie Waszyngton?

Sporą niewiadomą pozostaje tu reakcja rządu federalnego oraz Rezerwy Federalnej na zaistniałą sytuację. Nie ma raczej wątpliwości co do tego, że ten wprowadzany ponownie standard kruszców będzie nie w smak urzędom centralnym, które odpowiadają za politykę ekonomiczną. Brak zdecydowanej reakcji na pewno doprowadziłby do powstania podobnej sytuacji w innych stanach, a to mogłoby z czasem doprowadzić do marginalizacji papierowego dolara, a tym samym do utraty przez FED jakiejś części władzy, którą daje teraz możliwość drukowania papierowego pieniądza. Prawdopodobnie w niedalekiej przyszłości pojawią się jakieś rozwiązania, które będą miały na celu zniechęcenie ludzi do używania złotych sztabek, jako waluty.

Choć z drugiej strony trzeba pamiętać, że tego typu inicjatywy mają spore poparcie społeczne w organizacjach wolnościowych takich, jak Tea Party. Kręgi te stają się w USA coraz bardziej wpływowe i na pewno będą one lobbowały za tym, aby dać ludziom walutę odporną na inflację i odebrać władzę Rezerwie Federalnej.

Srebrne monety znów do portfeli?

Raczej nie ma się co spodziewać, że w najbliższym czasie, do naszych portfeli trafią monety ze srebra i złota, choć być może w niektórych miejscach w Stanach Zjednoczonych będzie nimi można zapłacić. Do systemu finansowego opartego na kruszcach raczej nam daleko, jednak jest to pewien sygnał, że sprawa zaczyna wychodzić z niszy i pojawiać się na publicznym forum. Tak czy inaczej, można spodziewać się, że w najbliższym czasie znaczenie złota, przynajmniej na wynikach międzynarodowych będzie rosło. W końcu jest ono odporne na inflację, z którą w najbliższym czasie będzie borykała się prawdopodobnie większość głównych walut. Już teraz jeśli przyjrzeć się relacji rosnących cen ropy czy żywności do złota, to okazuje się, że ceny te w zasadzie nie rosną. Chodzi raczej o to, że spada wartość walut, którymi za te towary się płaci.

Tak czy inaczej dla metali szlachetnych oznacza to bardzo pozytywną przyszłość. Nie chodzi tylko o to, że kruszce dadzą zarobić. Przede wszystkim uncja złota stanie się doskonałym wehikułem, za pomocą którego bezpiecznie przeniesiemy nasze oszczędności przez mające aktualnie miejsce na rynkach zawirowania. To pierwszy i podstawowy plus. Jedak wydaje się, że ceny złota oraz srebra będą przy tym osiągały nowe maksima i częściowo będzie za to odpowiedzialny wzrost popytu, a nie tylko doganianie inflacji. Prawdopodobnie będzie tak dlatego, że zapotrzebowanie na kruszce, jako bezpieczną lokatę kapitału, znacznie wzrośnie i to zarówno ze strony rządów, jak i indywidualnych inwestorów. Można przecież spodziewać się, że wiele osób, instytucji i państw, mających rezerwy w dolarach, zechce przynajmniej ich część wymienić na znacznie pewniejsze. Jest niemal pewne, że takie działania na wielką skalę prowadzą Chiny, które chcą zdywersyfikować swoje rezerwy i pozbyć się z nich nadwyżki dolarów, które tracą na wartości. Ten proces powinien się nasilać, dlatego wydaje się, że zapotrzebowanie na złoto będzie rosło, a wraz z nim jego ceny.

Złoto znowu standardem?

W kontekście zamętu na rynkach i przewidywanych w najbliższym czasie znacznych skoków inflacji, pojawiła się jedna istotna informacja, która nie odbiła się zbyt dużym echem. Otóż okazało się, że Robert Zoellick – Prezes Banku Światowego, udzielił w Financial Times wywiadu, w którym stwierdził, że na forum międzynarodowym rozważona zostanie wkrótce propozycja, by złoto stało się punktem odniesienia przy wyznaczaniu wielkości inflacji. Wypowiedź być może niewinna, ale pokazuje, że poważne gremia zaczynają zastanawiać się nad powrotem do zarzuconego kilkadziesiąt lat temu standardu złota. Sama taka zapowiedź spowodowała wzrost cen tego metalu na giełdach o jeden procent. Można sobie tylko wyobrazić co by się działo, gdyby się okazało, że propozycja ta zacznie nabierać bardziej realnych kształtów. A możliwe, że tak się stanie, bo coraz więcej faktów przemawia za tym, że obecny model się nie sprawdza.

Rozwiązanie takie, choć z pewnością byłoby dobre, na pewno spotkałoby się jednak z oporem rządów. Uncja złota jako odnośnik miałoby bowiem niezwykle poważne konsekwencje. Przede wszystkim rządy nie mogłyby się zadłużać już bez opamiętania, a przez to miałyby znacznie większe szanse na bankructwo. Obecnie wygląda to tak, że podobnie jak w przypadku USA, można się zadłużać u siebie, drukować pieniądz bez pokrycia, który w perspektywie kilku lat straci przez to znacznie na wartości, przez co w końcu do spłacenia jest znacznie mniej. Tyle, że przy tym tracą też wszyscy obywatele, którym zostaje znacznie mniej w portfelach. Oparcie wartości pieniądza o sztabki złota uniemożliwiłoby taki proceder.

Wzrosty w Azji, a inwestycja w złoto

Co więcej, w przeciwieństwie do gospodarek zachodnich, państwa azjatyckie rozwijają się świetnie. Chiny notują stabilny i niezwykle wysoki wzrost PKB. Podobnie sytuacja wygląda w Indiach oraz niektórych znaczących państwach Ameryki Południowej, takich jak np. Brazylia. To wszystko powoduje popyt na kruszce ze strony rozwijających się gospodarek. Chodzi zwłaszcza o te, których dużo stosuje się w przemyśle, ale nie tylko. Choć złote sztabki nie są dla niego takie istotne, to jednak w takich krajach, jak Indie, które są jednym z największych światowych konsumentów złota (używanego głównie w tamtejszym przemyśle jubilerskim), skoro tamtejsza sytuacja gospodarcza jest też dobra, to można z tego wysnuć wniosek, że również popyt na złoto i inne metale używane w jubilerstwie będzie tam rósł, windując jeszcze bardziej jego ceny.

Tych kila przytoczonych tutaj faktów może oznaczać, że perspektywy dla cen złota są bardzo obiecujące. Poza tym dobrze jest pamiętać o tym, że nawet jeśli padniemy ofiarą spekulacji, nawet gdy jedno czy drugie państwo będzie zmuszone ogłosić bankructwo, to i tak zostaniemy z kruszcami w portfelu, które nawet jeśli stracą znacznie na wartości, to jednak nie staną się nic niewarte. Dlatego właśnie inwestycje w złoto cały czas mają swój głęboki sens.

Kurs metali – jak tworzymy wykresy i średnie

Podobnie jak w przypadku ostatnich tego rodzaju artykułów, nie zdecydowaliśmy się na publikację osobnego wykresu dla każdego miesiąca, z którego posiadaliśmy dane. Po pierwsze, nie chcieliśmy tworzyć zbyt wielu diagramów, a po drugie, były okresy kiedy handel metalami szlachetnymi był znacznie mniej intensywny, co naszym zdaniem było wystarczającym powodem do tego, by na jednej ilustracji przedstawić większy odcinek czasu, skoro nie miało to wpływu na przejrzystość danych.

Jeśli chodzi o rodzaj złotych sztabek, które uwzględniliśmy w naszym zestawieniu, to nie wzięliśmy pod uwagę wszystkich tych, które wcześniej obserwowaliśmy. Postanowiliśmy nie umieszczać takich, które ważą 20, 50 i 100 gramów. Posiadamy wprawdzie dane odnośnie ich cen w zeszłym roku, jednak transakcji tych było na tyle mało, że postanowiliśmy ich w tym miejscu nie uwzględniać, co nie oznacza, że kiedyś tych informacji nie wykorzystamy. Skupiliśmy się natomiast na sztabkach zawierających:

• 1 gram złota;
• 5 gramów złota;
• 10 gramów złota;
• 1 uncję złota.

Na wykresach postanowiliśmy dla większej przejrzystości przedstawiać jaki był koszt jednego grama kruszcu zawartego w poszczególnych rodzajach sztabek. To z pewnością ułatwi tworzenie porównań. Jeśli ktoś byłby zainteresowany jak do tego zestawienia mają się ceny złota w NBP, to odsyłam do tekstu, gdzie analizowaliśmy kursy metali szlachetnych ustalane przez tą instytucję.

Pozostała jeszcze sprawa metodologii wyliczania cen średnich w danych okresach. W tym przypadku eliminowaliśmy po jednej wartości najmniejszej i największej dla każdego zestawu danych. Rozważaliśmy czy owe „cięcia” nie powinny być większe, jednak doszliśmy do wniosku, że w niektórych przypadkach mogłoby to spowodować utratę zbyt dużej ilości danych. To właściwie wszystkie uwagi wstępne, zapraszamy do zapoznania się z wynikami naszych badań.

Gram złota – cena w okresie listopad – grudzień 2009

Powyższy wykres przedstawia dwa ostatnie miesiące ubiegłego roku, przedstawiając go mamy świadomość tego, że nasza metodologia gromadzenia danych została już ustalona i potrafimy dzięki niej uzyskać rzetelne informacje. Na tym diagramie widać wyraźne trendy, które wcale specjalnie nas nie zaskakują. Najwięcej można było uzyskać za złoto w sztabkach najmniejszych, najtaniej natomiast można było je kupić w sztabkach największych. Szczegółowe średnie przedstawiamy poniżej.

• Za sztabkę ważącą 1 gram płacono w tym czasie przeciętnie 128,15 zł i było to najwięcej w całym zestawieniu.
• Nieco tańsze były te, które zawierały 5 gramów złota, w tym przypadku za 1 gr można było uzyskać 118, 62 zł, czyli już na tym pierwszym przedziale można było sporo zaoszczędzić.
• Jeszcze lepszy interes zrobił ten, kto zaopatrywał się w sztabki ważące 10 gramów, w tym przypadku średnia cena grama złota wynosiła 112,64 zł.
• I na koniec najcięższe sztabki, czyli te, w których zawarta jest 1 uncja złota. W tym przypadku gram sprzedawano średnio za 105,1 zł i jak łatwo zauważyć była to opcja najbardziej korzystna.

Gram złota – cena w okresie wrzesień – październik 2009

Kolejny okres, w którym analizowaliśmy ceny był stosunkowo krótki, bo obejmował tylko dwa miesiące, czyli wrzesień i październik. Zdecydowaliśmy się na takie rozwiązanie ponieważ transakcji było wtedy relatywnie dużo, a chcieliśmy aby wykresy były w miarę czytelne. Widać tu spore wahania, które są jednak charakterystyczne w stosunku do większości naszych danych, mimo tego trendy są całkiem wyraźne. Średnie kwoty, które płacono za złoto Alegro podajemy poniżej.

• Co nie jest wielkim zaskoczeniem, najdroższe okazały się znów sztabki zawierające jeden gram złota, płacono za nie przeciętnie 119,28 zł.
• Za to dla sztabek ważących 5 gramów cena ta wynosiła średnio 112,29 zł, czyli znów była niższa niż dla najlżejszych.
• Jeszcze większa jest ta różnica dla tych, które zawierały 10 gramów kruszcu, w takim przypadku za gram płacono średnio 109,55 zł.
• Najkorzystniej również w tym czasie było kupować sztabki najcięższe (w tym zestawieniu), czyli takie, na które składała się uncja złota cena grama metalu w takim przypadku wynosiła jedynie 96,70 zł, a więc była ponad 20 zł niższa, niż w przypadku sztabek najlżejszych.

Gram złota – cena w okresie maj – sierpień 2009

Drugi z analizowanych przez nas okresów obejmował maj, czerwiec, lipiec i sierpień ubiegłego roku, czyli aż cztery miesiące. W tym czasie było jednak na tyle mało transakcji, że doszliśmy do wniosku, że można go przedstawić na jednym wykresie. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy mogło być to, że wiele osób zamiast zajmować się handlem metalami szlachetnymi w internecie, wybrało jednak wyjazd na wakacje. Innym powodem tego zjawiska mogło być to, że cena zlota w tym okresie zaczęła lekko spadać, więc niewielu osobom mogło się spieszyć z jego sprzedażą. Średnie kursy z tego okresu prezentujemy poniżej.

• Za sztabkę ważącą 1 gram płacono wtedy przeciętnie 126,65 zł.
• Tańsze w przeliczeniu na cenę za gram okazały się te, które ważyły 5 gramów, w takim przypadku analizowana przez nas kwota wynosiła średnio 108,60 zł.
• Pewną niespodzianką jest cena grama złota w przypadku sztabek 10 gramowych, w opisywanym okresie wynosiła ona średnio 110,41 zł, a więc więcej niż w przypadku lżejszych przedmiotów z cennego kruszcu. Widać to też na wykresie, że sporo było transakcji, które taki stan rzeczy spowodowały. W tym okresie pojawiło się sporo sztabek kolekcjonerskich przedstawiających historycznych władców Polski, uzyskiwano za nie wyższe ceny i prawdopodobnie to dlatego wystąpiło to zaburzenie.
• I wreszcie zlota uncja, tu o anomaliach nie było już mowy, kupując sztabkę, która tyle waży, za gram płaciło się w tym okresie średnio 100,07 zł, czyli ponad 26 złotych mniej niż w przypadku najlżejszych.

Gram złota – cena w okresie luty – kwiecień 2009

Pierwszy okres, dla którego zgromadziliśmy dane obejmował luty marzec i kwiecień. Wprawdzie nasza metodologia gromadzenia informacji cały czas jeszcze ewoluowała, jednak uznaliśmy, że zakres zebranego materiału pozwala już na jego obróbkę oraz graficzne przedstawienie, zwłaszcza, że widać tu już wyraźnie pewne zjawiska, które zarysowały się również później. Wyraźny jest również trend cenowy z tamtego okresu. Poniżej przedstawiamy średnie kursy złota z tego przedziału czasowego.

• Najdroższy w tym okresie okazał się gram złota zawarty w sztabce najmniejszej, kosztował średnio 141,79 zł.
• Tańszy był zakup kruszcu po 5 gramów, w tym przypadku za 1 gram płacono przeciętnie 123,66 zł, a więc sporo mniej niż za najlżejsze.
• Co ciekawe, niewielka była różnica w analizowanej przez nas cenie złota w przypadku sztabek ważących 10 gramów (w stosunku do 5-gramowych), bo wynosiła ona średnio 122,66 zł.
• Najtaniej wychodziło kupno sztabek, w których zawarta jest 1 uncja gram kosztował w tym przypadku przeciętnie 115,01 zł.

Zloto Allegro – im ciężej, tym taniej

Z powyższych danych wynika, że najbardziej opłaca się zakup zlota w sztabkach najcięższych, jest to zapewne dobra opcja jeśli traktujemy tą inwestycję jako sposób na długoterminowe gromadzenie kapitału. Warto też pamiętać o tym, że o ile za sztabkę jedno-gramową musimy zapłacić drożej, niż za kupionych jednocześnie kilka, czy kilkanaście gramów, to jednak prawdopodobnie drożej będziemy ją mogli później również sprzedać, dlatego możliwe jest, że na takiej transakcji nie będziemy stratni, a być może nawet zyskamy.

Można tu też dodać, że im mniejsza sztabka, tym łatwiej ją upłynnić, bo szybciej znajdzie się na nią kupiec. Jako przykład można tu podać pojawiającą się na Allegro od jakiegoś czasu sztabkę kilogramową, w przypadku której cena za gram jest bardzo atrakcyjna, jednak trudno znaleźć kupca, który jest w stanie wyłożyć jednorazowo około 100 tys. złotych na taki zakup.

Zdajemy sobie sprawę z niedoskonałości tych wykresów, brakuje na nich bowiem odniesienia do cen oficjalnych, ustalanych np. przez NBP. Zrezygnowaliśmy z tego, by dane były bardziej przejrzyste, a kwoty te podaliśmy w artykule opisującym jakie były ceny krugerrandów, tak, że zawsze można je porównać z tym, co znajduje się na przedstawionych dziś wykresach. Być może w kolejnym tego rodzaju artykule to zmienimy.

Zapraszamy do komentowania zamieszczonego tekstu.

Rekomendacji takiej udzielił nie kto inny, ale sam bank Goldman Sachs. Jednym z wysuwanych przez jego analityków argumentów, przemawiającym za inwestycją w ten metal, jest powstanie specjalnych funduszy, które mają to ułatwić. Poza tym padają też inne argumenty, które Złota sztabka przytaczała już kilka miesięcy temu, a skłaniające do takiej samej decyzji. Naszym zdaniem rekomendacja ta jest sporo spóźniona i znacznie korzystniej było zaopatrzyć się w metal wcześniej, w czasie kiedy np. platynowa moneta kosztowała znacznie mniej.

A może to wszystko dlatego, że pracownicy Goldmana dopiero teraz przeczytali nasz tekst opisujący rynek platyny, który opublikowaliśmy jeszcze w październiku ubiegłego roku. Nie jesteśmy zaskoczeni, w końcu prawdopodobnie niewielu analityków tego giganta inwestycyjnego biegle czyta po polsku, a ci, którzy to potrafią, są ostatnio zajęci młodymi żonami.